به نام خداوند بخشاینده مهربان
الهی

        الهی!
        نسیمی دمید از باغ دوستی، دل را فدا کردیم
         بو یی یافتیم از خزانه ی دوستی

 

        به پادشاهی بر سر عالم ندا کردیم،
        برقی تافت از مشرق حقیقت،

       آب و گل کم انگاشتیم و دو گیتی بگذاشتیم.
       یک نظر کردی،

      درآن نظر بسوختیم و بگداختیم.
      بیفزای نظری و این سوخته را مرهم ساز
      و غرق شده را دریاب،

      که : می زده را هم به می دارو و مرهم بود

پيام هاي ديگران ()        link        دوشنبه ٢٥ آبان ،۱۳۸۸ - علیرضا